Experience, Expression, Feel, Things of interests, This and that here and there, wisdom

ការគិតរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃទី២៣ខែកក្កដា ពស ២៥៦២​: វិន័យ, ក្រមសីលធម៌, និងភាពជាមនុស្ស :”ខ្ញុំបដិសេធ មិនទទួលការវិនិច្ឆ័យដោយអ្នកទាំងអស់គ្នាទៅលេីអ្វីដែលខ្ញុំបានធ្វេីល្អនោះទេ!” Daraism, July 23th, 2018: Rule, Legal ethics, Morality, and Being human.

ក្នុងពេលប៉ុន្មានថ្ងៃកន្លងទៅនេះ ខ្ញុំបានគិតច្រើនអំពីការជជែកដេញដោល ការជ្រេីសរេីសនិងថ្លឹងថ្លែងរវាង ការគោរពគោលការ, ​វិន័យ, ក្រមសីលធម៌​ និងពិចារណាជាមួយប្រសិទ្ធភាពនៃលទ្ធផលពីរគោលការទាំងនោះ យកមកថ្លឹងថ្លែងប្រៀបធៀបជាមួយ នឺងប្រសិទ្ធភាពនៃលទ្ធផល​ ពីការសំរេចចិត្តរបៀបជា សង្គមនិងមនុស្សជាតិ​ (Social and Humanity)។ ពេលខ្លះយើងប្រឈមមុខស្ថានភាពតម្រូវអោយយេីងត្រូវតែធ្វេីការសម្រេចចិត្តនិងជ្រេីសរេីសជម្រេីសមួយដ៏ពិបាក។​

គ្មានចម្លេីយណាមួយដែលនឹងត្រឹមត្រូវល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវតែព្យាយាមថ្លឹងអោយបានស្មេីរបំផុតតាមតែអាចធ្វេីរបាន។​

សូមអ្នកទាំងអស់គ្នាទស្សនាវគ្គ មួយនៃរឿងភាគ “ការអនុវត្តន៍ច្បាប់” នេះរហូតដល់ចុងបញ្ចប់ដេីម្បីពិចារណា ថាលោក ជីមមី​ (Jimmy) គាត់បានធ្វេីការសំរេចចិត្តបានល្អនោះទេក្នុងស្ថានភាពក្រមសីលធម៌​និងភាពជាមនុស្ស។​ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ចៅក្រមវិនិច្ឆ័យបីនាក់ថា:​ “ខ្ញុំបដិសេធ មិនទទួលការវិនិច្ឆ័យដោយអ្នកទាំងអស់គ្នាទៅលេីអ្វីដែលខ្ញុំបានធ្វេីល្អនោះទេ!”

Please watch this episode of “The Practice” until the end to appreciate the dilemma of a person faced with the rules, ethics and a being human being.​ Mr. Jimmy Berluti addressed the judges that: “I will not be judged by you!”

Experience, Expression, Family and Friends, Feel, Personal and Career Development, Thoughts, wisdom

ការគិតរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃទី១៧ខែមិថុនា ពស ២៥៦២​: ការចងចាំ,អនុស្សាវរីយ៍និងការរៀនសូត្រគ្រប់ពេល Daraism, June 17th, 2018: Memories and life long learning,

ខ្ញុំយល់ស្របជាមួយនឹងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ថា “យើងជាការសរុបនៃបទពិសោធន៍របស់យើង”

ខ្ញុំជឿថាមនុស្សម្នាក់ៗនិងបទពិសោធន៍ដែលយើងជួបប្រទះនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងបង្រៀនយើងអ្វីមួយ។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងហើយគ្រប់គ្នាគឺជាគ្រូបង្រៀនរបស់យើង។ ចាប់យកពួកគេ ចងចាំពួកគេ រៀនពីពួកគេហើយក្លាយជាមនុស្សល្អជាងមុនដោយសារពួកគេ។

I agree with the statement that “We are the sum of our experiences”

I believe that each and every person and experience we encounter in our lives teach us something. Everything and every one is our teacher. Embrace them, remember them, learn from them and become a better person thanks to them.

Today my memories bring me to 2 incredible persons I met in my life.

First, because it’s Father’s Day. I have flashbacks about my late father. The values and the person I am today is thanks to his and my mom’s  wisdom, love and leadership.

Second person is brother RIN Sophat who fought all odds, disability, chronic illness, poverty, bullying, graduated from Phare Ponleu Selpak’s Visual Arts program and went on to be an visual and performing artist on stage with Phare, The Cambodian Circus. 

Sophat left this world in December 2016 and my memories of him live on. Thank you for being in this world, and leave us so much love for life.

សូមអរគុណអ្នកនិពន្ធកំណាព្យ & តន្ត្រី ជាមួយ អារម្មណ៍ ស្រងេះស្រងោចយ៉ាងខ្លាំង​​។

កំណាព្យ និពន្ធ ដោយលោក ឃួន ដេត

តន្ត្រី និពន្ធ ដោយលោក លី វ៉ាន់ថាន់

Remember RIN Sophat who left this world on December 24th, 2016.

Thank you the photographers, composer and musicians. Music copyrighted by Phare Performing Social Enterprise. Poem written by Mr. Khuon Det writer and stage director of Sokha. He was inspired by Max Ehrmann’s Desiderata, 1952.

ឪ សេចក្តីស្លាប់អើយ​!! ហេតុអ្វីបានជាអ្នកដង្ហោយហៅខ្ញុំម្លេះ?​​

សេចក្តីស្លាប់កំពុងរំកិលមករកខ្ញុំយ៉ាង​ស្ងៀមស្ងាត់​?​

សេចក្តីស្លាប់កំពុងរំកិលមករកខ្ញុំយ៉ាងយឺតៗ​។

ខ្ញុំពុំមានភាពភិតភ័យនឹង​សេចក្តីស្លាប់ឡើយ !

សេចក្តីស្លាប់អើយសេចក្តីស្លាប់ !! ជិវិតដែលត្រូវបានផ្តល់មកឲ្យយើង យើង​ឈ្នះវាដោយការលះបង់វា ។​

សូមឲ្យការស្លាប់មានកិត្តិនាមជាអមតះ​ តែ នៅរស់ប្រកបដោយការស្រលាញ់ដែលមិនមានទីបញ្ចប់។ ​

កុំហុសនៃជិវិតដង្ហោយរកសោភណ្ឌ័នៃសេចក្តីមេត្តា ដែលអាចធ្វើអោយការផ្លាស់ប្តូរនៅភាពឯការបស់ខ្លួនឲ្យទៅជាភាពចុះសំរុងជាមួយនឹង​របស់គ្រប់យ៉ាង ។

ជិវិត! ដូចជាក្មេងម្នាក់សើចកំពុងគ្រវីប្រដាប់លេងដែលគ្មាន់ជិវិតរបស់វា នៅពេលដែលវាកំពុងរត់ដូច្នេះដែរ ។ សូមកុំធ្វើអោយឈឺចាប់ខ្លួនឯង​ដោយការស្រមៃក្នុងស្បៃអន្ធកាល​។

សេចក្តីភ័យខ្លាចជាច្រើនកើតឡើងពីភាពឯកា ភាពស៊ីជម្រៅនៃការអនុវត្តន៍ដ៏ត្រឹមត្រូវមួយគឺកំអោយមានភាពតឹងតែងចំពោះខ្លួនឯង ។

សូមរក្សានូវសន្តិភាពក្នុងព្រលឹងអ្នកទោះបីជាវាមិនល្អ មិនបរិសុទ្ធ នឹងមិនដូចបំណងក៏ដោយ​ តែវានៅតែជាពិភពលោកដ៏ស្រស់ស្អាតមួយ។​ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក ជា​ពិសេសកុមារ និង​ រស់នៅប្រកបដោយសន្តិភាព ទាំង ផ្លូវចិត្ត​ ផ្លូវកាយ និង​ សង្គម ៕

 

Why are you whispering at me, death?

Death, crawling toward me and secretly looking at me

Death, slowly coming toward me I will not be afraid of death

Death, Death,

Life is given to us, we earn it by giving it

Let death have the immortality of fame

But the living immortality of love

Life’s errors cry for merciful beauty

That can modulate their isolation Into a harmony with a whole.

Life, like a child, laughs; shaking its rattle of death as it runs.

Do not distress yourself with dark imaginings.

Many fears are born of fatigue and loneliness.

Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself. Keep peace in your soul.

With all in a sham, drugery and broken dreams, it is still beautiful I wish all people, especially children Would have peace: physically, mentally and socially .

 

 

Expression, Feel, Thoughts

តើគេសំដៅលើអ្វី? ហើយអ្នកយល់ស្របរឺទេថានេះពិតជានិងគួរជាមតនភាពជាតិ កម្ពុជា? Pride of Cambodia. Is it? Really?

ប្រសិនបើនេះពិតជាមោទនភាពរបស់ប្រទេសកម្ពុជាមែននោះយើងពិតជាមានបញ្ហាធំក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណរបស់យើងជាប្រជាជាតិមួយ។​

27783068_10155552703535958_1933223527_n

If this is really the pride of Cambodia then we really have a big problem in identifying who we are as a nation.

This is a tag line in adverts by beer companies in Cambodia. Essentially it’s telling us that to be Cambodian you must drink, heavily if not 1-) You don’t deserve to be a man 2-) Worst you don’t deserve to be a Cambodian.

I do not oppose drinking per se but I do oppose this kind of advertisement that fool the young Cambodians in their personal identity as being heavy dreaker, proud Cambodians must be heavy drinkers. There goes the problems of traffic accident caused by druk driving we witness on the streets in this country everyday.

We have to wake up and reject this idea that to be Cambodians, to be a man, we must drink, if we are drunk we must still drive otherwise we are deemed as week, or girly, or inferrior. That is not right!!!

 

Feel, Things of interests, This and that here and there, Thoughts, wisdom

គំនិត / សិល្បៈ / ស្ថាបត្យកម្ម / រចនា / ប្រព័ន្ធ / ការច្នៃប្រឌិតនិងការបំផុសគំនិត, Ideas/arts/architecture/designs/system/innovation & inspiration

ទាំងនេះគឺជាអ្វីដែលបំផុសគំនិតខ្ញុំ។​ These are the things that inspire me.

គំនិត / សិល្បៈ / ស្ថាបត្យកម្ម / រចនា / ប្រព័ន្ធ / ការច្នៃប្រឌិតនិងការបំផុសគំនិត Ideas/arts/architecture/designs/system/innovation & inspiration

Family and Friends, Feel, Thoughts

ឣនុស្សាវរីយ៍ លោករិនសុផាត សិល្បករមួយរូបនៅល្ខោនសៀកកម្ពុជាហ្វារ Remembering RIN Sophat

ថ្ងៃទី២៤ខែធ្ណូនេះជាគំរប់់ខួប១ឆ្នាំ​នៃការចាកចេញភ្លាមៗរបស់​មិត្តរួមការងារ, សិល្បករ, ដែលយើងស្រលាញ់និងនឹករលឹក លោក​​ រិន សូផាត។​ សូមយេីងចងចាំគាត់​និងចងចាំថាអំំពេីល្អដែលយេីងអាចធ្វេីឥឡូវនេះបានមិនគួរចាំថ្ងៃស្អែកឡេីយ។​​​ពីព្រោះថ្ងៃស្អែកអាចនឹងយឺតពេល។​​

“ឱ សេចក្តីស្លាប់អើយ​!! ហេតុអ្វីបានជាអ្នកដង្ហោយហៅខ្ញុំម្លេះ?​​ សេចក្តីស្លាប់កំពុងរំកិលមករកខ្ញុំយ៉ាង​ស្ងៀមស្ងាត់​?​ សេចក្តីស្លាប់កំពុងរំកិលមករកខ្ញុំយ៉ាងយឺតៗ​។ ខ្ញុំពុំមានភាពភិតភ័យនឹង​សេចក្តីស្លាប់ឡើយ ! សេចក្តីស្លាប់អើយសេចក្តីស្លាប់ !! ជិវិតដែលត្រូវបានផ្តល់មកឲ្យយើង យើង​ឈ្នះវាដោយការលះបង់វា ។​ សូមឲ្យការស្លាប់មានកិត្តិនាមជាអមតះ​ តែ នៅរស់ប្រកបដោយការស្រលាញ់ដែលមិនមានទីបញ្ចប់។ ​កុំហុសនៃជិវិតដង្ហោយរកសោភណ្ឌ័នៃសេចក្តីមេត្តា ដែលអាចធ្វើអោយការផ្លាស់ប្តូរនៅភាពឯការបស់ខ្លួនឲ្យទៅជាភាពចុះសំរុងជាមួយនឹង​របស់គ្រប់យ៉ាង ។ ជិវិត! ដូចជាក្មេងម្នាក់សើចកំពុងគ្រវីប្រដាប់លេងដែលគ្មាន់ជិវិតរបស់វា នៅពេលដែលវាកំពុងរត់ដូច្នេះដែរ ។ សូមកុំធ្វើអោយឈឺចាប់ខ្លួនឯង​ដោយការស្រមៃក្នុងស្បៃអន្ធកាល​។ សេចក្តីភ័យខ្លាចជាច្រើនកើតឡើងពីភាពឯកា ភាពស៊ីជម្រៅនៃការអនុវត្តន៍ដ៏ត្រឹមត្រូវមួយគឺកំអោយមានភាពតឹងតែងចំពោះខ្លួនឯង ។ សូមរក្សានូវសន្តិភាពក្នុងព្រលឹងអ្នកទោះបីជាវាមិនល្អ មិនបរិសុទ្ធ នឹងមិនដូចបំណងក៏ដោយ​ តែវានៅតែជាពិភពលោកដ៏ស្រស់ស្អាតមួយ។​ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក ជា​ពិសេសកុមារ និង​ រស់នៅប្រកបដោយសន្តិភាព ទាំង ផ្លូវចិត្ត​ ផ្លូវកាយ និង​ សង្គម ៕”

Why are you whispering at me, death?
Death, crawling toward me and secretly looking at me
Death, slowly coming toward me
I will not be afraid of death
Death, Death,
Life is given to us, we earn it by giving it
Let death have the immortality of fame
But the living immortality of love
Life’s errors cry for merciful beauty
That can modulate their isolation
Into a harmony with a whole.
Life, like a child, laughs; shaking its rattle of death as it runs.
Do not distress yourself with dark imaginings.
Many fears are born of fatigue and loneliness.
Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself.
Keep peace in your soul.
With all in a sham, drugery and broken dreams, it is still beautiful
I wish all people, especially children
Would have peace: physically, mentally and socially.

សូមអរគុណអ្នកនិពន្ធកំណាព្យ & តន្ត្រី ជាមួយ អារម្មណ៍ ស្រងេះស្រងោចយ៉ាងខ្លាំង​​​ លោកគ្រូឃួនដេត​ Det Khuon។ កំណាព្យ និពន្ធ ដោយលោក ឃួន ដេត បំផុសគំនិតដោយកំណាព្យដោយMax Ehrmann’s Desiderata 1952 តន្ត្រី និពន្ធ ដោយលោក លី វ៉ាន់ថាន់ Vanthan Belo

 

Experience, Expression, Feel, Personal and Career Development, This and that here and there, Thoughts

ជីវិតគ្រួសារ និងសេរីភាព​​។​​ Family life vs. freedom

បកប្រែពី http://chivit.org/family-life-vs-freedom

ដោយ ធិក កល្យាណ

ជីវិតគ្រួសារ និង​សេរីភាព

នៅពេលដែលខ្ញុំចាកចេញពីក្រុមហ៊ុនដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើការ​សហការីមួយចំនួនដែលបំពេញការងារក្នុងក្រុមបាន​មកជួប​ខ្ញុំដើម្បីលាគ្នា នៅពេលនោះខ្ញុំសង្កេតឃើញថា កែវភ្នែករបស់ពួកគេ​បង្ហាញ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​យ៉ាងច្បាស់​​​នូវអារម្មណ៏របស់ពួកគេ គឺពួកគេពិតជាសោកស្តាយណាស់ដែលឃើញខ្ញុំចាកចេញ ហើយច្រណែនដោយសារពួកគេក៏ចង់ធ្វើបែបហ្នឹងដូចគ្នា​តែពួកគេនៅមិនទាន់ដាច់ចិត្តដាក់ពាក្យឈប់​នៅកន្លែងការងារចាស់ដែលផ្តល់ប្រាក់ខែសមរម្យស្របពេលដែលពួកគេមិនទាន់ទទួលបានឪកាស​ការងារនៅកន្លែងថ្មីនៅឡើយ។​

ទោះជាយ៉ាងនេះក្តីខ្ញុំពិតជាមានអារម្មណ៏ភ្ញាក់ផ្អើលនៅពេលដែលដឹងថាមានប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនបាន

សម្រេចចិត្តថាឈប់ធ្វើការ បើទោះជាមិនទាន់រកបានការងារថ្មីធ្វើក៏ដោយ។

នៅបណ្តាបស្ចិមប្រទេស អ្នកនឹងមិនអាចឈប់ធ្វើការបាន​នោះទេ បើអ្នកមិនទាន់ទទួលបានការងារ​ថ្មីមួយទៀត។​ ព្រោះការសម្រេចចិត្តថាឈប់ពីការងារភ្លាមៗនេះ អាចធ្វើអោយអ្នកមានអារម្មណ៏ថា ខ្មាស់អៀនដោយសារគ្មានការងារធ្វើ និងដោយសារតែមិនអាចពឹងផ្អែកទៅលើឪពុកម្តាយទាំងស្រុង ឫអោយឪពុកម្តាយចិញ្ចឹមនោះឡើយ ព្រោះអ្នកធំពេញវ័យហើយ។

បន្ទាប់មករង្វង់ដ៏កាចសាហាវបានចាប់ផ្តើម: គ្មានផ្ទះ, គ្មានអាសយដ្ឋាន, គ្មានលទ្ធភាពដើម្បីទទួលបានការងារធ្វើ,​​ ដូចនេះ គ្មានការងារមានន័យថាគ្មានផ្ទះរស់នៅ …

ពេលនេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ធ្វើការចែករំលែកថា​ ប្រជាជនខ្មែរពិតជាមានសំណាងខ្លាំងណាស់ ដែលបានរស់នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា​ ជាសង្គមមួយដែល ចំណងក្នុងគ្រួសារ ត្រូវបាន​ចាត់ទុកជារឿងសំខាន់។ ការរស់នៅជួបជុំគ្រួសារ អាចធ្វើអោយអ្នកមានអារម្មណ៏ថាមានសម្ពាធ ឫ បន្ទុកឧទាហរណ៏នៅពេលដែលលោកអ្នកមានគំនិតខុសគ្នាពីឪពុកម្តាយរបស់អ្នក ឫក៏​នៅពេល​ប្រពន្ធរបស់​អ្នក​​​​​នៅមិនសូវចុះសម្រុងជាមួយសាច់ថ្លៃ​ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ខ្ញុំសង្កេតឃើញថា​នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានជនអនាថាឫជនគ្មានផ្ទះសម្បែងរស់នៅ តិចជាងនៅបរទេស។

ជួនកាល នៅក្នុងគ្រួសារទាំងមូលដែលមានសមាជិកជាច្រើនដូចជា យាយតា ពូមីង បងប្អូនជីដូនមួយ គឺមានសមាជិកតែម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលមានការងារធ្វើ រកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់តំរូវការគ្រួសារទាំងមូល។

និយាយអោយខ្លីទៅការរស់នៅក្នុងគ្រួសាររបស់ប្រជាជនខ្មែរ ហាក់ដូចជាមានការចុះសម្រុងជាង​គ្រួសារ​​មួយចំនួនដែលរស់នៅក្រៅប្រទេស វាមិនមែនមានន័យថា ពួកគេរស់នៅចុះសម្រុងគ្នា

គ្រប់ពេល​  នោះទេពួកគេក៏អាចឈ្លោះទាស់ទែងគ្នាដែរ ប៉ុន្តែពួកគេគ្រាន់តែដឹងថាទោះជា

មានរឿងអ្វីក៏ដោយក៏គេនៅតែជាគ្រួសារតែមួយ ហើយពួកគេដឹងថាត្រូវរស់នៅជាមួយគ្នាយ៉ាងម៉េច ទទួលយកកំហុសរបស់សមាជិកម្នាក់ៗតាមរបៀបណា……

´«វាមានលក្ខណៈងាយស្រួលខាងសេដ្ឋកិច្ចជាងនៅក្នុងវប្បធម៌លោកខាងលិចរបស់យើង ព្រោះ

មនុស្សភាគច្រើនដែលរស់នៅបរទេស តែងតែព្យាយាមស្វែងរកសេរីភាព និងឯករាជ្យភាពរបស់ពួកគេ ដែលបណ្តាលអោយពួកគេក្លាយជាមនុស្សអត្មានិយម និង តែងតែមានហេតុផលរៀងៗខ្លួន ហើយអ្វីទាំងអស់នេះសុទ្ធតែជាកត្តាបន្ថែមនូវសម្ពាធសម្រាប់ខ្លួនពួកគេផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែទោះជាបែបនេះក្តី មនុស្សយើងម្នាក់ៗមិនអាចរំពឹងតែទៅលើឪពុកម្តាយរបស់អ្នកទាំងស្រុងនោះទេ អ្នកត្រូវស្វែងរកផ្លូវជីវិតសម្រាប់ខ្លួនឯង និយាយរួមទៅ ត្រូវព្យាយាមរស់ដោយខ្លួនឯង ឫខ្លួនត្រូវទីពឹងខ្លួន»៕

Experience, Feel, This and that here and there, Thoughts, wisdom

ជីវិតនិងជំរើស​ Freedom to choose 

ជីវិតគឺអំពីជម្រើសដែលអ្នកធ្វើនៅគ្រប់ជំហាននៃការធ្វើដំណើរ មិនថាស្ថានភាពណានោះទេ, អ្នកនៅតែមានជម្រើស។ ពិចារណា មើលរឿងរ៉ាវពីទស្សនៈខុសគ្នា កុំបង្ខិតបង្ខំខ្លួនឯង និងគំនិតរបស់អ្នកថាអ្នកមិនមានជម្រើស។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណាចំពោះជម្រើស?

Life is about the choices you make in every step of the way. No matter the circumstances, you still have the choices available to you. See things from a different perspective, do not constraint yourself and your thoughts that you do not have a choice.

What are your thoughts on choices?

 

Experience, Expression, Feel, Thoughts

Do not take things too seriously in life or do not take life itself too seriously? 

Pictured above, adults playing a simple kids’ game using sandals in public in front of a market in Siem Reap.

I don’t know the answer. I take things and life too seriously all the time. But I chill out sometimes and I would join this group of men to play and not think about A THONG. Nothing at all.